നിറയുതിരും കുഴലുകള്ക്ക് അവര് വെറും ഇരകളല്ലൊ
നിലം പതിച്ച് ജീവന്നായി കേഴുന്നവര് തോക്കിനഭിമാനമല്ലൊ
’പ്രത്യേകാധികാരം’ സൈനികര്ക്ക് ചൂതാട്ടമാകുന്പോള്
നുരഞ്ഞ് പൊന്തുന്ന ലഹരിയിലവരാടി തിമിര്ക്കുന്പോള്
ഭാരതാംബേ! നിന് സുതരിവിടെ സുരക്ഷിതരാണോ?
ഇറോമിന്റെ കാതുകളില് മുഴങ്ങിയ സോദരരുടെ
ആര്ത്തനാദങ്ങള്, രക്തച്ചാലുകള് കണ്ട്
വിറങ്ങലിച്ചുപോയ മന:സാക്ഷിയുടെ തണലില്
എരിഞ്ഞമര്ന്ന ചിതയുടെ ചൂടും അഗ്നിനാളത്തിന് താണ്ഡവവും
എല്ലാം മറന്ന് തീന് മേശയ്ക്ക് മുന്പില് പൊരിച്ചൊരുക്കിയ
പദാര്ത്ഥങ്ങളെ തന്റെ വിശപ്പകറ്റാനനുവദിക്കാതെ ഇന്ന്
പത്ത് കൊല്ലം പിന്നിടുന്നു,ഭരണകൂടത്തിന് കണ്ണുതുറപ്പിക്കാന് -
നിരാഹാരം വൃതമാക്കിയവള് ഇറോം! അവളുടെ മൗനം തോല്വിയല്ല
അവളുടെ ക്ഷീണം നമുക്ക് നേരെയൊരു ചൂണ്ട് വിരലാണ്
ആ കണ്ണുകളിലേത് നിസ്സംഗതയോ? അതോ നമ്മോടുള്ള
അവളുടെ സഹതാപമോ? അറിയില്ലൊന്നും അറിയില്ല
എന്ന് നടിക്കാനാണ് നമുക്കിഷ്ടം, അതാണ് സുഖം
നീതി നടപ്പാക്കപ്പെടട്ടെ, അതിന്റെ കാവലാളുകള്
പ്രോത്സാഹിക്കപ്പെടട്ടെ, പക്ഷെ - ഈ സോദരരുടെ
ബലഹീനതയെ ചൂഷണം ചെയ്യാതെ, അവര്ക്ക് വേലി തീര്ക്കാന്
അവരില് നിന്നും ’രാഖി’ബന്ധനം സ്വീകരിക്കാന്
ഒരു നല്ല മകനും നല്ലൊരു കാന്തനും പോലെ നല്ലൊരു
സോദരനാകാനും പഠിക്കയല്ലേ വേണ്ടത്?
നിങ്ങളെയോര്ത്ത് അഭിമാനിക്കുന്നവര് പ്രാര്ഥിക്കുന്നവര്
അതാണ് ആഗ്രഹിക്കുന്നത്, അതിനാണ് കാത്തിരിക്കുന്നത്.
വ്യാഴാഴ്ച, ജൂൺ 24, 2010
വ്യാഴാഴ്ച, ഒക്ടോബർ 08, 2009
ദുരന്തങ്ങളില് നിന്നും ഇനിയും പഠിക്കാത്ത നാടു...
ഓരോ ദുരന്തങ്ങളും സംഭവിക്കുമ്പോള് പറയാറുള്ളത്: ഇതില് നിന്നും പാഠം ഉള്കൊണ്ട് ഭാവിയില് ദുരന്തങ്ങള് ഒഴിവാക്കും എന്നാണ്. എന്നാല് ദുരന്തങ്ങള് ഒരു ക്ഷാമവുമില്ലാതെ ഇന്നും തുടരുന്പോള് എവിടെയാണ് നമ്മുടെ "പ്ലാനിങ്ങ്" എന്ന് ചോദിക്കേണ്ടി വരുന്നു.
ഇതിനായി സബ്സ്ക്രൈബ് ചെയ്ത:
പോസ്റ്റുകള് (Atom)